Κείμενα

Αδιαφορία Αχείμαστος Ζηλωτής   ― Είναι τρία, τα χρόνια. Τρία. Τότε και τώρα. Πριν και μετά. Σα σε σκηνή περιοδεύοντος θιάσου. Διεσπαρμένοι. ‘Κβαντο’-κινούμενοι. Διαλυμένοι. Συριζάμενοι, παρατρεχάμενοι, πρωτοπορούντες και ονειρευάμενοι. Ώρες ατέλειωτης αναμονής. Ακούμε ότι είναι ακόμα νωρίς. Το νούμερο είναι αρκετά μοιραίο, -εις το Πινάκιο: πενήντα πέντε- το τελευταίο. ― Την ίδια μέρα. Του χρόνου. Ξανά. Στα δικαστήρια. Μα τι να κάνει τους ανθρώπους θηρία; Και τι τους μεταμορφώνει σε πρόσωπα, με σκέψη και συναίσθημα; Απορία. ― Ημέρα απεργίας. Πολλοί δεν ήρθαν. Λίγοι φανήκαν. Τότε, όμως, ήταν τέτοιες οι μέρες, που ‘χαν στρίψει ήδη μερικοί/ές στην πρώτη γωνία˙ που ‘χαν […]

Τα ‘ντοκουμέντα’ της documenta 14   Αχείμαστος Ζηλωτής   Φωτογραφία που απεικονίζει την υποδοχή του Βρετανου γενικού διοικητή της Νεάς Ζηλανδίας Λόρδου Plunket και της συζύγου του από τους αρχηγούς της φυλής Ngāi Tahu το 1905. Ο εικαστικός Nathan Pohio οικειοποιήθηκε αυτή τη φωτογραφία σε μια εγκατάσταση που παρουσίασε στη documenta 14 και οι επιμελητές της έκθεσης την τοποθέτησαν σε περίοπτη θέση στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.    [Το άρθρο σε μορφή pdf: documenta.pdf]   ― μια προϊδέαση   Οι θεαματικές κινήσεις/πράξεις/επιλογές, ενώ έχουν καταγγελθεί από τον Guy Debord εδώ και μισό αιώνα, εξακολουθούν να μας απασχολούν, να μας αφορούν […]

Η οικολογία του καπιταλισμού Shevek Η ανάπτυξη της παραγωγής έχει επαληθευτεί πλήρως μέχρι τώρα ως πραγματοποίηση της πολιτικής οικονομίας: ως ανάπτυξη της αθλιότητας, που εισέβαλε και κατέστρεψε το ίδιο το περιβάλλον της ζωής… Στην κοινωνία της υπερ-αναπτυγμένης οικονομίας, όλα μετατρέπονται σε οικονομικά αγαθά, ακόμα και το νερό των πηγών και ο αέρας των πόλεων. Με άλλα λόγια, όλα μετατρέπονται στην οικονομική αρρώστια, «την τελειοποιημένη άρνηση του ανθρώπου»… Γκυ Ντεμπόρ, Ο άρρωστος πλανήτης    [Το άρθρο σε μορφή pdf: ecology_of_capitalism.pdf]   Η επέκταση της κυριαρχίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα στον προηγούμενο αιώνα ήταν ταυτόχρονα μια διαδικασία […]

Ο αγώνας στο Κέντρο Κράτησης Ελληνικού   Γιώργος Α.   Το μήνυμα της Ευρώπης προς τους νεοαφιχθέντες στο έδαφός της είναι σαφές: …το χαλί καλωσορίσματος έχει παρέλθει. Οι ανησυχίες για την έξαρση της εγκληματικότητας, το κόστος και την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών ενσωμάτωσης, η αυξανόμενη επιβάρυνση των δημόσιων υπηρεσιών έχουν ήδη γείρει την πλάστιγγα υπέρ της προστασίας των συμφερόντων των λαών της Ευρώπης και κατά των ιδεωδών και των «αξιών» της ανοιχτής κοινωνίας.   Δημήτρης Παπαδημητρίου, Επίτιμος πρόεδρος Migration Policy Institute    [Το άρθρο σε μορφή pdf: elliniko.pdf]   Στην ήσυχη, μεσοαστική γειτονιά του Ελληνικού, όχι πολύ μακριά από τα βλέμματα […]

Είμαι γυναίκα και άνθρωπος: Μια μαρξιστική φεμινιστική κριτική της θεωρίας της διαθεματικότητας   Eve Mitchell    [Το άρθρο σε μορφή pdf: mitchell.pdf]   Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα, κυριάρχησε εντός της αριστεράς μια συγκεκριμένη πολιτική τάση. Σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο κι αν ανατρέξετε, οποιοδήποτε φιλελεύθερο ή αριστερό μπλογκ ή ειδησεογραφική ιστοσελίδα κι αν επισκεφτείτε, θα δείτε να αναδεικνύονται οι λέξεις «ταυτότητα» και «διαθεματικότητα» ως ηγεμονική θεωρία. Ωστόσο, όπως συμβαίνει με όλες τις θεωρίες έτσι κι αυτή η εξέλιξη αντιστοιχεί στη δραστηριότητα της εργατικής τάξης ως απάντηση στην τρέχουσα σύνθεση του κεφαλαίου. […]

Η κριτική των πολιτικών της ταυτότητας  ως κριτική του γενικευμένου διαχωρισμού   Stella Polaris   Ο διαχωρισμός είναι το άλφα και το ωμέγα του θεάματος. Γκυ Ντεμπόρ, Η κοινωνία του θεάματος    [Το άρθρο σε μορφή pdf: critique_idpol.pdf]   Το κείμενο αυτό είναι μια κριτική των πολιτικών της ταυτότητας από μια αντιεξουσιαστική κομμουνιστική σκοπιά. Στόχος μας είναι να παρέμβουμε κριτικά σε ένα σκηνικό που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στο εσωτερικό του α/α χώρου στην Ελλάδα και αντανακλά την αλληλεπίδραση που υπάρχει με διάφορες τάσεις των πολιτικών της ταυτότητας τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το σκηνικό αυτό χαρακτηρίζεται […]

Όπως έγραφαν πριν περίπου μισό αιώνα δυο σύντροφοι, το δύσκολο έργο που πρέπει να αναληφθεί «όταν η επανάσταση είναι ακόμα πολύ μακριά… είναι κυρίως η πρακτική της θεωρίας». Αυτή η πρακτική δεν μπορεί να είναι έργο κάποιων διαχωρισμένων ακαδημαϊκών και διανοούμενων. Η αλλαγή και η απελευθέρωση μπορεί να είναι μόνο η πράξη του ίδιου του προλεταριάτου. Η θεωρητική κριτική είναι μόνο μια στιγμή μέσα στη σύνθετη διαδικασία παραγωγής της μορφής και του περιεχομένου μιας εμπειρίας που θα είναι ανταγωνιστική προς την ολότητα των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων, συνδυάζοντας τις κατακερματισμένες εμπειρίες αντίθεσης σε μια συλλογική πρακτική που θα καταργεί και θα […]